bel ! 

 info aanvragen

 prijsinformatie aanvragen

zondag 12 september 2010

Deze week bezocht ik samen met collega Rob Dirkzwager een door het CLC Vecta (wat de brancheorganisatie is voor bedrijven en organisaties die professioneel betrokken zijn bij het organiseren, accommoderen en faciliteren van beurzen en congressen en waarbij Expo Display Service is aangesloten) een congres georganiseerd met als titel MVO Next Level. In dit congres gaven verschillende sprekers hun visie over MVO binnen de beurzen,- evenementen en standbouwwereld.

 

Een van de sprekers was de zeer succesvolle ondernemer Ruud Koornstra. Een ondernemer die geld en sporen verdiend heeft met duurzaam ondernemen. Of misschien moet ik zeggen met het ondernemen in duurzame producten, wat niet per definitie hetzelfde is. Op entertainende wijze deelde hij zijn passie met het publiek waarna een panel van ondernemers met elkaar discussieerde over dit onderwerp. De vraag die veel bezoekers van dit congres zich afvroegen (waaronder ikzelf) is of we nou duurzaam ondernemen omdat de klanten dit vragen/eisen, of omdat wij als ondernemers dit vanuit onze overtuiging doen en daarom onze klanten aanbieden?

 

 

Het lijkt er op en dat duurzaam ondernemen binnen de standbouw , beurzen en evenementen nog niet genoeg leeft. Het komt ook bij ons nog maar weinig voor dat potentiële opdrachtgevers ons gericht vragen stellen over ons al dan niet groene beleid of specifiek naar een groene beursstand. En degene die dat wel doen vragen er wel naar, maar handelen er vervolgens(nog) niet altijd naar. Het lijkt er dan ook op dat deze bedrijven meer een “statement” willen maken als dat ze de overtuiging hebben alleen zaken te willen doen met bedrijven die duurzaam ondernemen.

 

 

Dit gevoel kreeg ik persoonlijk althans sterk bij o.a. enkele aanbestedingen waarbij wel vragen werden gesteld over MVO, maar waarna de opdracht naderhand simpelweg werd geplaatst bij de aanbieder met de laagste prijs. En laat ik nou weten dat in tenminste 1 geval de uiteindelijk geleverde beursmaterialen afkomstig waren van een fabrikant in China waarvan op zijn minst de arbeidsomstandigheden maar ook het milieubeleid totaal ondoorzichtig was. Iets wat bij Chinese fabrikanten helaas vaker het geval is, waarmee ik overigens niet wil zeggen dat beursmaterialen en standbouwsystemen van Chinese bedrijven in zijn algemeenheid niet zouden deugen. Want ik heb er verschillende bezocht die hun zaken wel netjes voor elkaar hebben, althans voor zover ik kan beoordelen.  Ik heb echter ook bedrijven bezocht waar dingen gebeuren die absoluut niet kunnen. Zo was ik enige tijd geleden in een aluminium fabriek waar reststukken aluminium opnieuw gesmolten werden en waarbij door een hele groep mensen in de stroom vloeibaar aluminium werd geroerd. Voor dit werk werden chinezen van het platteland gehaald die slechts voor een beperkte tijd dit werk mochten doen, want ook de chinezen zelf wisten best dat aluminium dampen nou niet bepaald gezond zijn... In een andere fabriek werd aluminium gezaagd zonder enige vorm van oor,- en gehoorbescherming. Toen ik daar een vraag over stelde werd mij verteld dat ze dergelijke bescherming echter soms wel hadden. Tja… Onnodig te vertellen dat ik met deze fabrieken geen zaken wilde doen.

 

Nu echter nagenoeg alle beursmaterialen uit Azië komen en de exacte herkomst ervan soms moeilijk traceerbaar is, is het voeren van een verantwoord milieubeleid niet altijd even eenvoudig. Goed opletten en de plaats van productie zelf bezoeken lijkt het beste devies.

 

 

Het lijkt er op dat MVO binnen de standbouw in de pas loopt met het groeien/krimpen van de economie. In Amerika was MVO binnen de standbouw, - en beurzenwereld de afgelopen jaren erg “hot”. Amerika liep daarmee (ver) vooruit op Europa. Als standbouwer of leverancier van beursmateriaal was je verplicht bezig te zijn met het leveren van groene producten en diensten, anders kostte je dit gewoon omzet. Totdat de recessie begon… Vanaf dat moment leek het onderwerp ineens erg “off-topic” en daalde de interesse in groene beursstands tot een absoluut dieptepunt. Opdrachtgevers zeiden nog steeds wel op zoek te zijn naar dergelijke groene oplossingen, maar ze wilden er geen (dollar)cent meer voor betalen.

 

Nou is het natuurlijk de vraag of “groen” ook “duurder” moet betekenen. In veel gevallen zou groen ook goedkoper moeten kunnen zijn. Groen staat immers voor meer efficiëntie, minder verspilling en minder afval. Groen kan echter net zo goed duurder zijn omdat de “groene” producten duurdere grondstoffen hebben en veelal (nog) in kleinere volumes geproduceerd worden.

 

 

En hoe zit het bij ons eigen bedrijf? In hoeverre ondernemen wij duurzaam en zijn onze producten dit? Het is heel aanlokkelijk om te roepen dat wij en onze producten donkergroen zijn want er is geen enkele controle op en de materie is tamelijk ondoorzichtig. Ik geloof er echter wel heilig in dat als je iets roept, je dit ook moet kunnen waarmaken. Voor je eigen geloofwaardigheid en dat van je bedrijf. En omdat je anders je klanten niet serieus neemt. En die zijn echt niet gek en komen er vroeger of later toch wel achter dat je verhaal “nep” is.

 

Bij Expo Display Service zijn we echt niet roomser dan de paus. Alhoewel ik wel denk dat we onze zaken behoorlijk netjes voor elkaar hebben. Onze beurswanden, beursstands en andere beursmaterialen zijn in ieder geval duurzaam en herbruikbaar. Niet dat we nou deze materialen alleen verkopen vanuit een groene overtuiging (we verkopen ze al sinds 1979 en toen had nog niemand van MVO gehoord). Maar vooral omdat juist die herbruikbaarheid, flexibiliteit en de multifunctionele inzetbaarheid de belangrijkste argumenten voor onze klanten zijn om onze producten te kopen. Maar toch... als je bijvoorbeeld onze beursstands afzet tegen traditioneel gebouwde, getimmerde en geverfde stands dan zijn onze beursstands vanuit dat oogpunt bezien in ieder geval behoorlijk verantwoord en groen. Want behalve de herbruikbaarheid staan onze producten ook voor minder transportkilometers, minder uitstoot (minder gewicht, minder volume etc.) en minder afval. En omdat wij 90% van onze producten zelf produceren (in onze eigen fabrieken) of volgens onze specificaties laten produceren weten we in ieder geval dat dit op een verantwoorde en fatsoenlijke manier gebeurd. Met respect voor mens en milieu. En ook van de producten die we niet zelf maken (o.a. ook in China) weten we hoe, waar en door wie ze worden gemaakt. Althans voor het grootste gedeelte, want het blijft soms ondoorzichtig waar onze fabrikanten op hun beurt weer hun grondstoffen en materialen vandaan halen.

 

Ongetwijfeld kunnen we nog veel doen om onszelf te verbeteren en dit zullen we de komende jaren ook zeker doen. De vraag is hoever we daar in kunnen en moeten gaan. Moeten we een ISO 14001 certificaat behalen? Moeten wij CO2 compensatie aanbieden aan onze klanten? Helpt dit echt of doen we daarmee alleen maar alsof we groen zijn (greenwashing)? Wie het weet mag het zeggen. Tips hieromtrent en een verdere discussie zijn in ieder geval welkom.

 

Ik sluit in ieder geval graag af met een opmerking welke ik een spreker op het congres hoorde zeggen: het is te hopen dat over 10 jaar niemand het meer over MVO heeft. Simpelweg omdat duurzaam ondernemen de norm is. Wat mij betreft een mooie gedachte.

 

Michel Rijnberg

 

Gerelateerde Artikelen:

• beursstands
• beurswanden
• beursmaterialen